Επικήδειος ποιητικός λόγος στον εκλιπόντα Προιστάμενο της Επιθεωρήσεως Εργασίας Νομού Δωδ/σου
Ι Α Κ Ω Β Ο Χ Α Τ Ζ Η Μ Ι Χ Α Λ Η
Φεύγεις Ιάκωβε και σύ στο μακρινό ταξίδι
Οπού δεν έχει επιστροφή και της ζωής παιγνίδι.
Τα γήιν’ αποχαιρετάς και τις χαρές και λύπες.
Όσα ‘καμες τα παρατάς. Όσ’ άκουσες και είπες.
Ψεύτικος κόσμος η ζωή και πάντων ματαιότης
Λουλούδι που μαραίνεται όλη η ανθρωπότης.
Για πότε είμασταν παιδιά με όνειρα κι ελπίδες!
Και πότε σκοτεινιάσαμε σαν ήλιου τις ακτίδες!!?
Σε είχα προιστάμενο σχεδόν για ένα χρόνο,
Και έμαθα για την ζωή να μην έχω τον φόβο.
Ήσουν Επιθεωρητής Νομού Δωδεκανήσου
Κι εγώ Επόπτης πού ‘τρεχα ξέχωρα και μαζί σου.
Μέσα από τα μάτια σου είδα ζωής την πάλη
Και μέσ’ από τα λόγια σου, κόσμου ανεμοζάλη.
Δυό κόσμοι αντιμάχονταν σε κείνο το Γραφείο
Εργάτες-Βιομήχανοι! Κι ήτο τρελλοκομείο
Ν ακούς τις θέσεις καθενός! Κι ως Πόντιος Πιλάτος
Να δίνεις λύσεις δίκαιες, γι αυτούς και για το Κράτος.
Με πρότρεψες και έβγαλα και Νομικής πτυχίο
Μ’ αλλού πανιά μου άνοιξα και κέρδισα λαχείο…
Πριν κλείσω χρόνο έφυγα στην Τράπεζα Ελλάδος
Μα πάντοτε σ’ ονόμαζα, ως αδελφός μεγάλος.
Σε θαύμαζα για την φωνή και την πυγμή του λόγου
Ήθους, αξιοπρέπειας και ήφους θεολόγου.
Μα πιό πολύ σε θαύμαζα και για την ντομπροσύνη!
Του Καζαντζάκη ο Ζορμπάς! Και την αξιοσύνη!
Τρία κορίτσια γέννησες, που υπεραγαπούσες
Σπουδές κι επιθυμίες τους “χατήρι” δεν χαλούσες.
Μονάχα τώρα που ‘φυγες στα ξαφνικά, την νύχτα,
Και μίσεψες στους ουρανούς χωρίς μιά καληνύχτα!!
Καλό ταξίδι αδελφέ, φίλε, γλετζέ, “μπερμπάντη”!
Ούζο κι ουίσκυ πότισε στου Άδη ιεροφάντη…
ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΗΣ