Συνέντευξη στον Μιχάλη Γ. Καβουκλή

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, συναντηθήκαμε με τη Μαρία Μανιώτη, στη Σχολή Χορού, Θεάτρου και Κινητικής Ανάπτυξης «Ανέμη». Καθώς εκείνη ετοίμαζε τη σχολή, για να υποδεχθεί τους μαθητές και τις μαθήτριές της, για ένα από τα τελευταία μαθήματα του 2025, παρατηρούσες έναν άνθρωπο που ξεχειλίζει από απέραντη αγάπη για αυτό που κάνει. Αγάπη που συνδυάζεται με βαθιά γνώση, φροντίδα και προσοχή. Γιατί η αγάπη και η ευθύνη συνδυάζονται αρμονικά στη Μαρία Μανιώτη.

H Μαρία Μανιώτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρόδο. Υπήρξε Μαθήτρια της χορογράφου Έλλης Παρασκευά και σπούδασε στην Κρατική Σχολή Χορού, στο Θέατρο Τέχνης και την Σχολή του Ωδείου Αθηνών. Έχει εργαστεί ως επαγγελματίας ηθοποιός και χορεύτρια στην Αθήνα και αλλού, με ρόλους σε σημαντικές θεατρικές, τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές από το Εθνικό θέατρο και το Θέατρο Τέχνης στους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθήνα 2004 & Πεκίνο 2008, στο Διεθνές Κέντρο Χορού Καλαμάτας, το Φεστιβάλ Αθηνών, κ.α.

Σταθμός στη ζωή της η συνεργασία με τη μεγάλη χορογράφο Ζουζού Νικολούδη, η οποία την καθόρισε σαν άνθρωπο, καλλιτέχνη και δασκάλα.

Στο Άμστερνταμ εξειδικεύτηκε πάνω στη μέθοδο Child’Space Chava Shelhav Developmental monitoring for babies and toddlers. Τα τελευταία χρόνια είναι υπεύθυνη της Αναγνωρισμένης από το Κράτος Σχολής Χορού, Θεάτρου και Κινητικής Ανάπτυξης «Ανέμη», όπου εκτός από το χορό και το θέατρο είναι η μόνη που ειδικεύεται στην ψυχοκινητική ανάπτυξη, και παράλληλα αναπτύσσει συνεργασίες με σημαντικούς καλλιτέχνες και πολιτιστικούς φορείς, στη Ρόδο, την Ελλάδα και το εξωτερικό.

 

 

Ως μία ροδίτισσα με σπουδές και καριέρα εκτός Ρόδου, τι είναι αυτό που κρατάς μαζί σου από τη Ρόδο όταν είσαι εκτός;

Την οικογένειά μου και τη θάλασσα.

Μου έχει συμβεί κάτι το ασύλληπτο. Ότι… Γελάω ακόμα όταν το λέω. Κάποια στιγμή, κατεβαίνοντας τη Βασιλίσσης Σοφίας (Αθήνα), ο ουρανός ήτανε στα χρώματα της θάλασσας ακριβώς και μου έδινε την αίσθηση ότι, στο βάθος, μετά το Σύνταγμα, έβλεπα το πέλαγος. Δηλαδή ήταν τόσο μεγάλη η λαχτάρα μου για τη θάλασσα, για το νησί.

Όπως επίσης και το ότι δεν είχα ποτέ το χαρακτηριστικό αυτό να φύγω, να είμαι ελεύθερη μακριά από την οικογένειά μου. Ποτέ. Πάντα όπου και να πήγαινα έλεγα τι ωραία να ήταν εδώ, ας πούμε σ’ αυτό μου το ταξίδι, σε αυτή μου την περιπλάνηση, σε αυτή μου την εμπειρία κοντά, οι δικοί μου.

 

Τι είναι αυτό που βρίσκεις στη Ρόδο και δεν θα το άλλαζες με τίποτα;

Αυτό που βρίσκω μόνιμα εδώ και δε θα άλλαζα με τίποτα, είναι, όσο και να φανεί περίεργο, μια αίσθηση ελευθερίας. Αυτό, το να κάτσεις και να αγναντεύεις το πέλαγος ή να βρίσκεσαι σε σαράντα λεπτά, σαράντα πέντε, σε ένα αγαπημένο σου μέρος.

Επίσης, αν σκεφτεί κανένας την απόσταση που έχουμε από την Αθήνα ή από οπουδήποτε, είναι σαν να κατεβαίνεις [..] από ένα προάστιο της Αθήνας στο κέντρο. Ακριβώς στον ίδιο χρόνο, με μεγαλύτερο κόστος, αλλά [..] το ότι μπορείς να πάρεις το αεροπλάνο και να φύγεις, αυτό το κουβαλάω μέσα μου. Δηλαδή έτσι, έτσι περισσότερο από κάθε άλλη φορά [..] αισθάνομαι πολίτης του κόσμου. [..] Δηλαδή ενώ για άλλους είναι εγκλωβισμός σε ένα νησί, για μένα είναι ελευθερία.

 

Ποιο είναι το καταφύγιό σου στη Ρόδο;

Το σημείο του νησιού που αισθάνομαι καταφύγιό μου είναι το σπίτι μου στο χωριό, στην Έμπωνα. Το σπίτι της οικογένειάς μου.

Εκεί έχω φτιάξει ένα υπέροχο μπαλκόνι πάνω σε μια ταράτσα που από τη μία γυρίζω και βλέπω το βουνό και από την άλλη τον ορίζοντα μακριά. Εκεί είναι το καταφύγιο. Τόσο απλά. Αυτό το θεωρώ το πιο πλούσιο κομμάτι της ζωής μου. [..]

Δε με ενδιαφέρει να έχω ένα υπερπολυτελές αυτοκίνητο, ένα τεράστιο σπίτι. Με ενδιαφέρει να έχω ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα, [..] μια ωραία συνάντηση με φίλους αληθινούς. Αυτό. Μικρές μικρές απολαύσεις της ζωής.

 

Πώς έχει αλλάξει η ζωή σου σε αυτό το νησί;

Πάρα πολύ. Καταρχήν έγινα μαμά σε αυτό το νησί. Βρήκα το σύντροφο της ζωής μου σε αυτό το νησί. Έγινα μαμά της «Ανέμης» σε αυτό το νησί. Που και η Ανέμη είναι παιδί μου. Έτσι την αισθάνομαι, γι αυτό και την αγαπώ και αυτό το βγάζω πιστεύω, και στους γύρω μου, στους μαθητές μου, στους γονείς που φοιτούν εδώ, που είναι μαζί μου.

Με καθόρισε αυτό το νησί, παρόλο που ενηλικιώθηκα αλλού, γιατί έφυγα από δω στα δεκαεφτά. Έκανα ένα μεγάλο κύκλο και ξαναγύρισα.  Ξαναγύρισα για να ξαναφύγω και να ανοίξω άλλους ορίζοντες. Γύρισα πολύ συνειδητά. Δε γύρισα γιατί δεν είχα δουλειά ή δεν… Γύρισα γιατί ήθελα να γυρίσω. Και ακριβώς επειδή ήθελα να γυρίσω, άνοιξα ένα καινούργιο τεράστιο κεφάλαιο στη ζωή μου.

Όχι μόνο στην προσωπική, αλλά και στην επαγγελματική. Γιατί πάλι ξεκίνησα κάτι καινούργιο.

 

Τι είναι η «Ανέμη»;

Η Ανέμη είμαι εγώ. Είναι παιδί μου. Την πονάω, τη φροντίζω. Θέλω να πηγαίνει μπροστά.  Δεν είναι επιχείρηση η Ανέμη, είναι κάτι πολύ, πολύ προσωπικό. Είναι το στίγμα μου σε αυτόν τον κόσμο. [..] Αν πάω προς τα πίσω και σκεφτώ πόσα παιδιά, πόσες ψυχούλες έχουν περάσει από τα χέρια μου, από την αγκαλιά μου, γιατί η Ανέμη είναι αγκαλιά, με τα λάθη μου και τα σωστά μου, είναι μαγικό αυτό που έχει συμβεί εδώ μέσα ή με τον ερχομό μου στη Ρόδο.

Γιατί η Ανέμη είναι ένα μικρό παιδί, ακόμα. Έχει την ηλικία του γιου μου. Είναι εννιά χρονών… αλλά πιστεύω ότι για αυτό γύρισα… Γιατί έπρεπε να κάνω αυτό!

 

Σε τι διαφέρει η «Ανέμη» από μια άλλη σχολή χορού;

Τι είναι διαφορετικό; Κάθε χώρος ενός ανθρώπου που ασχολείται με την τέχνη είναι διαφορετικός. Εξαρτάται με ποιο τρόπο βλέπει κάποιος αυτό που κάνει. Εξαρτάται με ποιο τρόπο βλέπει την τέχνη του. Εμένα ο σκοπός μου δεν είναι σώνει και καλά να βγάλω επαγγελματίες. Έχω βγάλει επαγγελματίες. Έχουν περάσει πολλοί επαγγελματίες – πια – από τα χέρια μου, τους οποίους τους ξεκίνησα μικρά παιδιά, ή και όχι – ήρθαν σε μένα στην πορεία, αφού αυτό επέλεξαν να κάνουν και τους έδωσα απλόχερα κάθε βοήθεια.

Σε μένα σημασία έχει το παιδί να έρθει σε επαφή με την τέχνη, με την ουσία της τέχνης. Να δημιουργήσω στα παιδιά ένα αποκούμπι ζωής, γιατί η τέχνη είναι αποκούμπι, είναι αντίβαρο στις αντιξοότητες… είναι αγάπη προς τον εαυτό του καθενός, του κάθε παιδιού, η τέχνη σε όποια της μορφή, είτε αυτή είναι χορός, είτε είναι θέατρο, είτε είναι ζωγραφική, συγγραφή, μουσική!

Αυτός είναι ένας πολύ σπουδαίος σκοπός για μας τους ανθρώπους που υπηρετούμε την τέχνη και αισθανόμαστε έτσι για αυτήν, δηλαδή που [..] δεν βλέπουμε αυτό που κάνουμε απλά σαν μια δουλειά, αλλά το βλέπουμε σαν μια αποστολή  να δημιουργήσουμε στα παιδιά το αντίβαρο, την αγάπη για την τέχνη. Αντίβαρο ζωής.

Έτσι το λέω και το επικοινωνώ σε όλους τους γονείς που επιλέγουν να επενδύσουν σε κάτι τέτοιο. Η τέχνη είναι αντίβαρο στη χαρά, στη λύπη, στα ζόρια. Είναι αντίβαρο. Είναι φοβερό να ξέρεις ότι έρχομαι σε μια αίθουσα, μπαίνω, χορεύω, παίζω θέατρο και αυτή η στιγμή είναι η δική μου στιγμή. Είναι πολύ σημαντικό για μένα.

Το έχω βιώσει και εγώ σαν παιδί, που στα χρόνια μου αν θέλετε, ο χορός ήταν κάτι ελιτίστικο. Τώρα δεν είναι τόσο, αλλά το έχω βιώσει σαν έφηβη πολύ έντονα, το να μπαίνω σε μια αίθουσα χορού, σε μια αίθουσα θεάτρου και να φεύγω ανανεωμένη, να έχει κάνει restart ο εγκέφαλός μου.

 

Σε ποιους απευθύνεται η «Ανέμη»;

Σε όλους! Σε γονείς και παιδιά γιατί ξεκινάει από παιδιά τα οποία ακόμα αναγνωρίζουν τον εαυτό τους, μιλώντας για τα βρέφη. Μετά συνεχίζει σε νηπιάκια, παιδάκια, εφήβους και ενήλικες και μέσα από αυτό δημιουργούνται υπέροχες σχέσεις. Γιατί δεν αφήνω τους γονείς αμέτοχους σ’ αυτό που συμβαίνει στο παιδί τους, είτε λόγω πείρας, είτε λόγω εξειδίκευσης. Τα παιδιά που μπαίνουν στην «Ανέμη» από τη στιγμή που θα γεννηθούν, δηλαδή τριών μηνών ας πούμε και πάνω, δεν αφήνω τους γονείς εκτός ποτέ: με τον άλφα ή με τον βήτα τρόπο, τους εντάσσω μέσα στη χαρά της τέχνης που αισθάνεται το παιδί τους.

 

Πως βλέπεις να εξελίσσεται η «Ανέμη»;

Η «Ανέμη» Ανέμη εξελίσσεται ανάλογα με τον άνθρωπο, ανάλογα με τη μαμά της: από τη στιγμή που εγώ δεν μπορώ να μένω σταθερή και θέλω να εξελίσσομαι γιατί η τέχνη εξελίσσεται. Η επιστήμη της ανάπτυξης εξελίσσεται και μιλώ για την ανάπτυξη ακόμα όχι μόνο των μωρών, αλλά και εμάς των ενηλίκων.

Και από τη στιγμή που η επαφή μου με το εξωτερικό είναι πάρα πολύ μεγάλη σε επιπέδο γνώσης και συνεχούς αφύπνισης και συνεχούς εκμάθησης νέας προσέγγισης της κίνησης ή του θεάτρου, η «Ανέμη» εξελίσσεται όχι μέσα σε στενά πλαίσια, αλλά στα πλαίσια του κόσμου.

 

Τι λείπει από τη Ρόδο σήμερα;

Η αγάπη μας, η φροντίδα μας στο νησί μας, αυτό λείπει. Η ουσιαστική, η αγάπη του συνόλου. Η αγάπη του να θέλεις να μην τα περιμένεις όλα από τους άλλους, αλλά να λειτουργείς ενεργά για αυτό. Ξεκινώντας από το πιο απλό.

Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι μόνο το θέατρο. Δεν είναι μια σχολή, δεν είναι…

Ο πολιτισμός ξεκινάει από την καθημερινότητα. Ο πολιτισμός ξεκινάει από το να έχεις μια σωστά βαμμένη διάβαση για να περάσεις απέναντι. Ο πολιτισμός ξεκινάει από το να πάρεις τη σκούπα σου και να βγεις έξω να σκουπίσεις και να φροντίσεις το πεζοδρόμιο σου. Ο πολιτισμός ξεκινάει από το να έχεις ένα όμορφο νοσοκομείο να πας. Όμορφα σχολεία. Από εκεί ξεκινάει ο πολιτισμός, από την καθημερινότητα.

Όταν εμείς λοιπόν επιστρέψουμε στην αγάπη της καθημερινότητας, γιατί μας αρέσει πάρα πολύ να βγαίνουμε στο εξωτερικό ή στην Ελλάδα που υπάρχουν πάρα πολύ όμορφες, φροντισμένες πόλεις που έχει περάσει στη συνείδηση του συνόλου, η έννοια της φροντίδας, της νοικοκυροσύνης. Έχουμε σταματήσει να είμαστε νοικοκύρηδες.

Η παλιά Ρόδος: αυτή που θα έβλεπες τον καθέναν από εμάς να σκύψει να μαζέψει το σκουπίδι του, να ξεχορταριάσει το πεζοδρόμιο του.

Αυτό μου λείπει περισσότερο από τη Ρόδο. Η η αγάπη που είχαμε για το νησί μας και αυτό μας έκανε πάρα πολύ περήφανους. Πάρα πολύ περήφανους. Ίσως επειδή η επαφή μου με άλλες πόλεις, άλλα νησιά, άλλους προορισμούς με κάνει να θλίβομαι περισσότερο για αυτό. Γιατί έχουμε σταματήσει να είμαστε νοικοκύρηδες, να αγαπάμε (τη Ρόδο). Όπως αγαπάμε το σπίτι μας, πρέπει να αγαπάμε και τον τόπο μας.

 

Αν η Ρόδος ήταν πρόσωπο, τι θα της έλεγες;

[..] Να προσέχει τον εαυτό της. Να βάζει τα όριά της. Και να συνεχίσει να μας αγαπά και να μας ανέχεται.

 

 

 

Παραγωγή βίντεο: mgk.advertising – Μιχαήλ Γ. Καβουκλής
Επιμέλεια-Σκηνοθεσία-Μοντάζ: Μιχαήλ Γ. Καβουκλής
Βοηθός Παραγωγής: Νικόλαος-Ραφαήλ Κάβουρας
Για τις αφηγήσεις έχουν χρησιμοποιηθεί εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης.
Μία παραγωγή της mgk.advertising και του rhodes.com.gr