«Οι χθεσινές εορταστικές εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου στη Ρόδο έφεραν την απόλυτη επαναφορά της συντήρησης, του αναχρονισμού και του φασισμού στο δημόσιο χώρο.
Η Δημοτική και η Περιφερειακή αρχή επανέφεραν το επικοινωνιακό απολίθωμα που ονομάζεται «εξέδρα των επισήμων», λες και είμαστε σε εποχές «ρωμαϊκών θριάμβων».
Ένα θεσμό, που ο Ροδιακός λαός με την αντίσταση του είχε καταφέρει να τον ακυρώσει πριν από 3 χρόνια.
Η άρνησή μου να ανέβω στην εξέδρα των επισήμων, όπως και αρκετών άλλων συμπολιτών μας που είχαν αυτό το «προνόμιο» και η απόφαση να σταθώ μαζί με τους πολίτες της Ρόδου – στο ίδιο επίπεδο, δεν είναι μόνο μια συμβολική ενέργεια, αλλά μια συνειδητή στάση απέναντι στο μεγάλο μήνυμα της εποποιΐας του 1940.
Η οφειλόμενη τιμή και ο σεβασμός δεν είναι στους παρόντες, αλλά στα ιστορικά γεγονότα και στους πρωταγωνιστές τους: Τον λαό, ανάμεσα στον οποίο θα πρέπει να βρίσκονται οι αρχές της πόλης και οι κάθε λογής επίσημοι.
Ελπίζουμε να είναι η τελευταία φορά εμφάνισης τέτοιων εικόνων που αμαυρώνουν το δημοκρατικό αίσθημα του Ροδιακού λαού.
Νωρίτερα η Περιφερειακή και η Δημοτική αρχή με τους χειρισμούς τους είχαν καταφέρει να επαναφέρουν την εγκληματική – φασιστική οργάνωση της ΧΑ στον δημόσιο χώρο σαν ισότιμο συνδιαλεγόμενο συνομιλητή.
Επέτρεψε στον εκπρόσωπο της να καταθέσει στεφάνι στο βωμό των πεσόντων θυμάτων του ναζισμού.
Το είδαμε και αυτό. Ο εκπρόσωπος του φασιστικού και ναζιστικού κόμματος … να τιμάει!!! τις θυσίες των θυμάτων του ναζιστικού καθεστώτος.
Δεν ξεχνάμε. Η τεράστια ανθρωπιστική καταστροφή και η ανείπωτη βαρβαρότητα της ναζιστικής κατοχής είναι η ιστορική μας κληρονομιά και πρέπει να προστατευτεί. Δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε τον φορμαλισμό της περιφερειακής αρχής, ούτε να αποδεχθούμε τον υποβιβασμό της επετείου με τη συμμετοχή ακροδεξιών και εθνικιστικών μορφωμάτων στις εκδηλώσεις σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Δεν συμμεριζόμαστε την υποκρισία του «τυπικού», δεν μπορούμε να αφήσουμε αναπάντητες τις επανεμφανίσεις νεοναζιστικών μορφωμάτων.
Καλούμε με αυτή τη διαμαρτυρία μας, την περιφερειακή και τη δημοτική αρχή να μην κρύβονται πίσω από τις διαδικασίες του πρωτοκόλλου. Να πάρουν, όπως κάνει σύσσωμη η κοινωνία, θέση αντίστασης στις επιθετικές τάσεις του σημερινού εθνικισμού.
Αλήθεια πως ένοιωσαν όσοι παρέμειναν στη θέση τους και δεν αποχώρησαν, παρακολουθώντας την επίσημη επανεμφάνιση των ναζιστικών υπολειμμάτων;
Ένοιωσαν εθνική υπερηφάνεια ή προσωπική ΝΤΡΟΠΗ;»
